Jeśli umowa zawiera wady, istnieją dwie główne możliwości działania: uznanie umowy za nieważną lub jej „odfrankowienie”. Decyzja sądu w tej sprawie będzie zależała od żądań konsumenta.

Jeżeli umowa zostanie uznana za nieważną, można domagać się zarówno stwierdzenia jej nieważności, jak i zwrotu nienależnych świadczeń. W przypadku „odfrankowienia” chodzi o zwrot nadpłaconych kwot, które wynikają z usunięcia mechanizmu przeliczania na walutę obcą z umowy.

Tak, jako kredytobiorca masz prawo ubiegać się o zawieszenie spłaty kredytu na czas trwania postępowania sądowego poprzez złożenie wniosku o zabezpieczenie. Wniosek taki możesz złożyć razem z pozwem lub na późniejszym etapie postępowania. Jeśli sąd przyzna zabezpieczenie, obowiązek spłaty rat kredytowych zostanie zawieszony, a bank nie będzie mógł wypowiedzieć umowy kredytowej z powodu opóźnień w spłacie. Zawieszenie spłaty nie pociąga za sobą żadnych negatywnych skutków dla ciebie, a bank nie będzie mógł zgłosić twojego zadłużenia do Biura Informacji Kredytowej.

Przede wszystkim pamiętaj, że masz takie samo prawo unieważnienia kredytu frankowego, jak osoba z aktywnym kredytem. Podstawą pozwu są nieuczciwe zapisy w Twojej umowie kredytu frankowego. Nawet jeśli spłaciłeś swój kredyt, to możesz powołać się na niezgodność umowy z prawem. Skutkiem unieważnienia spłaconego kredytu frankowego w sądzie jest odzyskanie wszystkich pieniędzy ponad otrzymany z banku kapitał kredytu.

Nie, zawarcie aneksu w związku z tzw. ustawą antyspreadową nie ma żadnego znaczenia dla ustalenia, że umowa jest nieważna. Istotny jest bowiem moment zawarcia tej umowy.

Tak, nawet jeśli umowa kredytowa we frankach została zawarta ponad 10 lat temu, nadal masz możliwość dochodzenia roszczeń wobec banku.
Zgodnie z Kodeksem cywilnym, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń okresowych oraz związanych z działalnością gospodarczą – trzy lata. Koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, z wyjątkiem sytuacji, gdy termin jest krótszy niż dwa lata. Nowe przepisy, obowiązujące od 2018 r., wprowadzają
sześcioletni termin przedawnienia, jednak dla roszczeń sprzed tego okresu wciąż obowiązuje dziesięcioletni termin. Możesz więc dochodzić zwrotu nienależnie pobranych kwot do dziesięciu lat wstecz, ponieważ dla każdej raty termin przedawnienia biegnie oddzielnie od daty jej zapłaty.

Przez jakiś czas kwestia rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia roszczeń kredytobiorców w sprawach frankowych budziła szereg wątpliwości. Orzecznictwo sądów krajowych i unijnych wypracowało jednak korzystną dla kredytobiorców linię orzeczniczą. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 maja 2021 r. (sygn. akt: III CZP 6/21), kierując się orzecznictwem TSUE wskazał, że bieg terminu przedawnienia roszczeń restytucyjnych konsumenta nie może się rozpocząć zanim dowiedział się on lub, rozsądnie rzecz ujmując, powinien dowiedzieć się o niedozwolonym charakterze postanowienia. Dopiero wówczas kredytobiorca może wezwać bank do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.

Podpisanie oświadczenia o ryzyku kursowym przez kredytobiorcę nie stanowi przeszkody w dochodzeniu swoich praw przed sądem. Tego rodzaju oświadczenia były często stosowane przez banki w celu przerzucenia ryzyka walutowego na konsumentów, co można uznać za wykorzystanie ich braku pełnej świadomości oraz przewagi informacyjnej przez instytucje finansowe. Podpisanie oświadczenia stanowi tzw. „klauzulę fikcji” i jest standardowym zabiegiem stosowanym przez bank, niezależnie od faktycznie udzielonych informacji, w celu dowodowym.